Biliyorsunuz, sosyal medya artık hepimiz için bir nevi modern bir hapishaneye dönüştü. Herkes mükemmel, herkes her gün çok eğleniyor, herkesin hayatı vıcık vıcık filtre dolu. Instagram’da story kaydırmaktan içi şişen bir kitle var ki; bunlar aslında o nostaljik IRC kanallarının, mIRC'in o samimi ve maskesiz muhabbetini özleyenler. Eskiden kimse kimsenin tipine, kıyafetine bakmazdı; sadece iki satır yazıya, zekaya ve muhabbetin akıcılığına bakılırdı.
### Yapaylıktan Uzak Bir Liman
Şu an internetin hangi köşesine gitseniz karşınıza bir bot ordusu çıkıyor. Algoritmalar neyi sevmeniz gerektiğini söylüyor, reklamlar nefes aldırmıyor. İnsanın canı bazen sadece **insanla** dertleşmek istiyor. Şöyle botların istila etmediği, seviyenin bozulmadığı ama aşırı ciddiyetten de kasılmayan bir ortam bulmak, gerçek bir lüks.
Burada olay sadece klavyeye dokunmak https://www.bizimmekanla.com.tr değil aslında:
* **Radyo İstekleri:** "Sıradaki parça, şu an ekran başında bizi duyan herkese gelsin" klişesinin o garip ama samimi huzuru.
* **Yarışma Heyecanı:** Sırf bir kelimeyi rakipten önce yazabilmek için klavyeyi hırsla tuşlayan o rekabetçi tayfanın enerjisi.
* **Sabahlayan Sohbetler:** Gece 02:00 sularında başlayıp sabah ezanına kadar süren, hayatın anlamından tutun da en komik anılara kadar uzanan o diyaloglar.
### Klavye Arkasındaki Hayatlar
Dürüst olalım, çoğumuz gün içinde başkası gibi davranıyoruz. Ama burası, o maskelerin düştüğü, sadece kelimelerin konuştuğu bir yer. Belki de bir sonraki çayınızı beraber içeceğiniz o kişi şu an tam karşı odada, bir merhabanızı bekliyor. Dürüstlük ve nezaket hala prim yapıyor buralarda; çünkü kalıcı dostlukların temeli bu.
Günün sonunda, hayat aslında iki lafın belini kırdıkça çekilir hale geliyor. Keyifli dakikalara ve o özlediğimiz gerçek muhabbetlere kapınız hep açık olsun. Bir çay içmeye bekleriz.